Erfpacht
Zakelijk recht van 15 tot 99 jaar dat het volle gebruik geeft van een onroerend goed van iemand anders.
Volledige definitie
Erfpacht is een zakelijk recht dat de houder (de erfpachter) het volle gebruik en genot geeft van een onroerend goed van iemand anders. Sinds 1 september 2021 wordt het geregeld door boek 3 van het Burgerlijk Wetboek. Het loopt minstens vijftien en hoogstens negenennegentig jaar. Vaak wordt een vergoeding afgesproken, de canon, maar de wet verplicht die niet meer. De erfpachter mag bouwen, planten, zijn recht overdragen en hypothekeren, en hij betaalt de lasten en belastingen van het goed. Op het einde van het recht worden de gebouwen eigendom van de grondeigenaar, die de erfpachter in principe moet vergoeden. Dit systeem wordt onder meer gebruikt door overheden, OCMW's en sommige projectontwikkelaars om wonen betaalbaarder te maken: de koper koopt alleen het gebouw, niet de grond, wat de prijs drukt.