Stedenbouw
Geheel van regels die de ruimtelijke ordening, bouw en bodembestemming in België beheersen.
Volledige definitie
Stedenbouw is in België een regionale bevoegdheid die de ruimtelijke ordening, constructies en bodemgebruik regelt. Elke regio beschikt over haar eigen wetboek: het CoDT in Wallonië, de CoBAT in Brussel, en de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening in Vlaanderen. De ruimtelijke plannen bepalen de bouwgebieden (woongebied, industriegebied, landbouwgebied, enz.). Vóór elke vastgoedaankoop verricht de notaris stedenbouwkundig onderzoek om de conformiteit van het goed te verifiëren: bestaande stedenbouwkundige vergunningen, eventuele overtredingen, bestemming van de zone. De koper moet zich ervan vergewissen dat het goed in een regelmatige toestand verkeert en dat zijn toekomstplannen (uitbreiding, bestemmingswijziging) verenigbaar zijn met de lokale stedenbouwkundige voorschriften.
Gerelateerde termen
Stedenbouwkundige vergunning
Administratieve vergunning vereist voor het bouwen, renoveren of wijzigen van de bestemming van een onroerend goed.
Notaris
Publiek ambtenaar die vastgoedverkoopakten authentificeert in België.
Kadaster
Openbaar register dat alle onroerende goederen en hun waarde inventariseert.